Sommige mensen horen hun innerlijke stem heel duidelijk.
Daar laten ze zich ook doorleiden.
Die mensen worden gek, of ze worden een legende.
Tristan Ludlow werd geboren in de maan van de vallende bladeren.
Het was 'n harde winter.
Zijn moeder overleefde de bevalling maar net.
Zijn vader, de kolonel, bracht hem bij me.
Ik wikkelde hem in een berenvel, en hield hem de hele nachtvast.
Toen hij groter werd, leerde ik hem Wat het mooiste is aan de jacht:
Als de jager Het warme hart uitsnijdt-
- en de geest bevrijdt.
Kolonel Ludlow had drie zoons, maar Tristan was zijn oogappel.
Ik had ook zoons gehad.
Maar die waren vertrokken, voorgoed.
Het was een heel slechte tijd.
De kolonel had geprobeerd om ons volk te helpen.
Maar het had geen zin.
Dus hij besloot om zijn eigen weg te gaan.
Hij wou weg van de waanzin, de bergen over, zei hij.
Opnieuw beginnen.
Weg van de waanzin, zei hij.
Zo verstreken vele jaren. De jongens werden groot en sterk.
Alfred was de oudste. Hij was erg wijs voorzijn leeftijd.
Samuel was de jongste.
Zijn twee broers deden alles voorhem.
Ze waakten over hem als overeen schat.
Na enige jaren ... Ik ben oud. Ik weet niet meer wanneer.
In de maan van het rode gras -
- vertrok Isabel Ludlow, hun moeder, om te gaan overwinteren.
Ze zei dat de winters te streng waren.
Ze zei dat ze bang was voorde beren.
Het was een rare vrouw.
Maar de lente daarop kwam ze niet terug.
En daarna kwam ze ons nog maar zelden opzoeken.
Alfred schreef haar vaak, maar voor Tristan bestond ze niet meer.
Hij hoorde hier, bij mij.
Iedere krijger hoopt dat hem een eervolle dood wacht.
Maar Tristan kon niet wachten. Hij ging er zelf naar op zoek.
Tristan. Tristan.
Was het 'n beer?.
Kun je nog ademen? Haal je hand weg.
Je bent 'n stomme. driedubbel overgehaalde ezel.
Was dit 'n idee van Eén Stoot?
Je vraagt gewoon om de dood. Het komt wel goed.
Ik heb een pak brieven.
Lees ze maar.
Ze zijn van het hele stel. Ludlow... Isabel... Samuel.
Het complete gezin. Het complete verhaal.
Hier staat het allemaal.
13 april 1913.
Lieve Isabel, 't is te laat om nog iets aan ons leven te veranderen.
Maar ik had onze zoons niet in deze wildernis moeten grootbrengen.
Wat wist ik van kinderen? Ik heb altijd mannen geleid.
Dit is oneindig veel moeilijker.
Lieve William, je neemt te veel verantwoordelijkheid op je.
Onze zoons vinden hun weg wel. Ze zijn inderdaad koppig.
Maar dat mogen wij hen niet verwijten.
Groot nieuws over Samuel: Op een receptie op Harvard -
- is hij verliefd geworden op Susannah Finncannon.
Je zult wel erg verrast zijn, maar ze zijn verloofd.
Hij komt deze zomer naar Montana om haar voor te stellen.
Dus gedraag je een beetje en wees zo charmant als alleen jij kan zijn.
Daar is ie.
- Hoe is 't. rotzak? - Goed, en met jou?
Samuel. Fijn dat je er bent, jongen.
Vader. dit is m'n verloofde. Susannah.
- Miss Finncannon ... -Aangenaam kennis te maken.
En dit is Alfred.
- Hier is uw hond. - Het is 'n paard.
-Wat ziet dat beest er raar uit. - Finn wint prijzen.
Dus u houdt van ongewone honden, Miss Finncannon.
Zeg alsjeblieft Susannah.
- Hij is gewoon Alfred. - Hou je mond.
-Waar is Tristan? - Op pad.
Hij is er vanavond wel. Anders zwaait er wat voor 'm.
Miss Finncannon, mag ik? Hebt u 'n goede reis gehad?
Het is een leuke meid. William.
Maar ze is welkwetsbaar door de dood van haar ouders.
Ik krijg soms het gevoel dat ze heel eenzaam is.
Maar ze heeft nu weer een thuis.
Duitsland gebruikt de chaos in Kroatië -
- om de hele beschaafde wereld ...
Het woord 'beschaafd' is in deze wereld ongepast.
We hebben van moeder gehoord over uw sympathie voor de socialen.
- Je doet net of het 'n ziekte is. - Ik sta aan uw kant.
Je moeder had 't over Eén Stoot, de grote krijger.
Hij moet ergens nog 'n zak scalpen hebben, maar wees maar niet bang.
Vader en hij zijn inmiddels verknocht aan elkaar.
- Spreekt ie Engels? - Eén Stoot? Engels?
Hij zou zich nooit verlagen tot Engels spreken. Hè, Stoot?
Maar pas op, want hij verstaat 't uitstekend.
Hé. daar is Tristan.
- Krijg je daar ginds niks te eten? - Niet veel.
- Je stinkt. - Je hebt me gemist, hè?
- Nog steeds 'n kater?. - Nog steeds dronken.
Is ze niet fantastisch?
Dus dit is Tristan?
Spreekt hij Engels?
Miss Finncannon, aangenaam kennis te maken.
Ik hoop dat u met deze lelijkerd 't eeuwige geluk vindt.
Let maar niet op m’n broer. Je hond heeft betere manieren dan hij.
- Dit is de kamer van m’n moeder. - Heel mooi.
Bedankt voor je goeie zorgen, Pet.
Argemonia albeflora, Langifolia ...
-Angelica arguta. -Welke is dat?
Deze.
Angelica Susannah.
Hallo.
Jij bent vast Isabel II.
Ik heb al kennisgemaakt met je vader en moeder.
- Hoe oud ben je? - 13.
Toen ik 13 was, werd ik naar kostschool gestuurd.
Ik vond 't vreselijk.
Zal ik je helpen?
- Jij gaat met Samuel trouwen. - Dat klopt.
Ik ga met Tristan trouwen.
Dan worden we zusters.
- Jullie kennen elkaar al, zie ik. - Ik mag Isabel II helpen.
Wil je niet wat uitrusten? Je bent vast doodmoe.
Het is hier zo heerlijk. Al die pracht.
Dit onverwachte Godsgeschenk.
Na vier maanden strenge winter zeg je dat niet meer.
-Waar is Samuel? - Die gun ik nu even aan je vader.
- Je bent heel vrijgevig. - Ik ben gewoon gelukkig.
Alfred.
Laat Miss Finncannon met rust. Vertel Samuel 's over de kalfjes.
Kom op, binnenkomen.
Let maar niet op m'n vader.
Hij voelt zich jong en machtig als ie ons als kinderen behandelt.
Voor deze en andere goede gaven prijzen wij Gods naam. Amen.
Vertel vader 's wat je net zei over Wenen.
De Kaiser zal de vernietiging van Servië niet verhinderen.
- Geen oorlogspraat aan tafel. - Heel Engeland wordt gemobiliseerd.
- Wij kunnen hier niet weg. - Gelukkig niet.
- Onze plicht gaat toch boven alles? - Vind je?
Sorry dat ik zo laat ben. Ik had zo goed gepakt dat ik niks kon vinden.
Bedankt.
Lieve Isabel. Raar om weer een beschaafde vrouw in huis te hebben.
Het is haast bedwelmend.
Ik heb al mijn zoons weer om me heen.
Dat geeft me zo veel voldoening dat ik God er voor bedank.
Hé. Stoot.
Daar gaat 'n vriend van je.
Ik wed om 'n dollar dat hij haar terug brengt.
Mooi gedaan.
Jullie zijn net ijshoorntjes.
Maak 't hem niet te moeilijk, Susannah.
- Alfred, neem jij 't maar over. - Je maakt je familie te schande.
- Mooi oog. - Ik heb 'r terug geslagen.
Ze brengt me danig in verwarring.
Ze heeft allerlei ideeën en theorieën ...
-Ze ... -Wat?
Niks.
- Hoe heb je die merrie getemd? - Wat is er met 'r?.
Ze is nogal hartstochtelijk.
- Is ze nog maagd? - Allemachtig. Natuurlijk.
En jij?
- Ja. - Wacht je tot je getrouwd bent?
Ze zegt ...
Susannah vindt dat ...
Nee. Daar wachten we niet op.
Ben je bang dat je haar tegen valt?
Ik geloof 't wel. Zoiets, ja. Ik weet 't niet.
- Is dat terecht? - God zegene je.
Je bent goed in alles wat je doet. Dus ook in neuken.
- Het is m'n aanstaande vrouw, ja. - Wou je die niet neuken?
Ik wou met haar samen zijn.
- Neuken is beter. - Je bent onverbeterlijk.
- Tristan heeft 't niet gedaan. - We komen niet voor Tristan.
Dit zijn John T. en James O'Banion, van de nieuwe handelsmissie.
Goeiemorgen, Alfred.
We zoeken 'n man die hier misschien rondzwerft.
Hij heet Tom Cullen. Ik heb hier 'n tekening van 'm.
- Wat heeft die vent gedaan? - Herken je hem?
- Ja. - We hebben 'm. James.
Deze kerel heeft hier vier jaar geleden 'n tijdje gewerkt.
Hij was op weg naar San Francisco. Hij wou uiteindelijk naar Australië.
- Of was 't Hongkong? - Ik geloof Hongkong.
- Waarom wordt ie gezocht, sheriff? - Dat is privé.
Privé? U bekleedt toch 'n openbare functie, sheriff?
'Er klonk 'n laag gesis en Rikki Tikki Tavi sprong achteruit.'
'Uit het gras kwam 'n kop omhoog en een heel brede hals:'
'Nag, de zwarte cobra.' Zal ik wat anders voorlezen?
De Duitsers hebben de Britten klemgezet in België.
En deze krant is al van vorige week.
- Ik kan officier worden. - Jongens de dood in jagen.
- Uw mannen aanbaden u. - Die waren niet goed wijs.
Dit is 'n keerpunt in de geschiedenis.
- U hebt ons geleerd ... - Om goed na te denken.
- En te verdedigen wat van ons is. - Ja. wat van óns is.
Doe nou niet alsof ik nooit 'n oorlog heb meegemaakt.
Niet zo'n oorlog als deze.
Dat zeiden ze ook over de oorlogen met de Indianen.
- Anders verkopen de kranten niet. - Het gaat hier om kille agressie.
Ik wil in dit huis niks meer over oorlog horen, verdomme.
Neem me niet kwalijk, Susannah.
Ik ga naar Canada om dienst te nemen.
Ik ga met 'm mee.
Het spijt me, liefste.
Je hebt er vast wel begrip voor. Het is m'n plicht.
-Wat is dat? - Dat heeft m'n vader geschreven.
Hij wou dat de regering zich anders opstelde tegenover de Indianen.
- Samuel bedenkt zich heus niet. - Zorg jij maar dat ie 't wel doet.
Wat is ertussen hen gebeurd?
Volgens vader had ze 't hier niet naar d'r zin.
Volgens mij hielden ze vooral van hun voorstelling van de ander.
Zorg alsjeblieft dat hij niet gaat.
Ik pas wel op 'm.
14 oktober 1914.
Lieve Isabel. vandaag vertrekken onze zoons.
Vechten voor Engeland, dat ze niet kennen.
Ik kan ze niet tegen houden.
Ik heb geprobeerd om onze zoons te behoeden voorde waanzin.
En nu gaan ze er zelf naar op zoek.
Wees voorzichtig.
Je hoeft niet te gaan.
Alfred ...
Tot ziens. Maak u maar geen zorgen, vader.
Pas goed op jezelf.
Samuel ...
- Ik breng u de helm van de Kaiser. - Kom maar gewoon zelf terug.
Tristan ...
- Pas op Samuel. - Doe ik.
Kolonel Ludlow zei:
'Rij met ze mee tot Calgary. Breng de paarden mee terug.'
'Halve garen' waren ze volgens hem.
De kolonel liet zijn zoons niet op een ouwe knol ten strijde trekken.
Al waren ze dan halve garen.
Kom, we gaan bij hun zitten.
Breng je bord mee.
Mogen we erbij komen zitten? We voelen ons daar 'n beetje eenzaam.
- Hoe heet ze? - Lady, de dame van Tristan.
- In 't verhaal heet ze Isolde. - Ken je 't verhaal?
Je dochter heeft nog heel wat te leren.
Ze kan lezen en schrijven. School lijkt me niks.
- Ik geef haar zelf wel les. - Mag ik u dan helpen?
Literatuur. geschiedenis, wiskunde ...
Als je 't goedvindt, Decker. En jij ook, Pet.
Wat vind je ervan?
- Wat heeft ze aan al dat leren? - Dat verrijkt haar leven.
- Ze is 'n halfbloed. - Hier niet.
- Tristan noemt me 'n halfbloed. - Echt?
Half wangzakrat en half havik, zegt ie.
Als ze klaar is met 't huishouden.
- Op ons allemaal. - Op u. En op Miss.
En op de jongens.
- Ga terug naar je eenheid. - Dat zijn saaie pieten.
Ik heb liever dat jij me in de rug dekt.
Daar gaat ie, jongen.
3 februari 1915.
Lieve Susannah, de gruwel hier is onbeschrijflijk.
Niets is zoals ik 't me had voorgesteld.
Vanavond heb ik gebeden Voor de zielen van de gevallenen.
En ook voor persoonlijke roem.
Is het fout dat ik 'n held wil zijn op het slagveld, net als mijn vader?.
Tristan en Alfred passen op me, dus ik krijg misschien geen kans.
- Ben je geraakt? - Het is maar 'n schrammetje.
Ik weet niet of mijn vader gelijk had, maar ik was wel naïef.
- Laat me opstaan. - Blijf liggen.
God waakt over ons lichaam. We trekken eervol ten strijde.
Vol vertrouwen. Zijn naam op onze lippen.
-We zitten in de val. -We wachten gewoon.
Susannah. Ik probeer niet te wanhopen.
Maar soms lijkt alle menselijke waardigheid verdwenen.
Alfred herstelt wel, maar hij en Tristan zijn uit elkaar gegroeid.
Dat begrijp ik niet. Ik mis je meer dan je je kunt voorstellen.
Alleen jij staat nog voor zuiverheid en gezond verstand.
Ik sluit mijn ogen en concentreer me opjou.
Jammer dat we ons huwelijk hebben uitgesteld.
En vooral jammer dat we ons samenzijn hebben uitgesteld.
Blijf alsjeblieft op de ranch op me wachten.
Leid vader af van zijn zorgen.
God zal me beschermen. Met veel hulp van Tristan.
Het lijkt wel of die naar Frankrijk is gekomen om op mij te passen.
Het ga je goed, liefste. Je eigen Samuel.
- Ik moet dit vertalen. - Alfred rekent op je komst.
Ik kom wel. Ga alvast maar.
-Alfred ... -Waar is Samuel?
Hij moet iets vertalen. Hij komt zo.
- Vino? - Doe dat weg.
- Je krijgt 'n onderscheiding. - Ze sturen me naar huis.
- Jij boft maar. - Ik hoor bij m'n manschappen.
- Lulkoek. - Die paar die er nog zijn.
MacKenzie is net binnengebracht, vanwege z'n been. Hij zei ...
- Wat? - Wat zei ie?
Je broer heeft zich aangemeld voor de verkenningsoperatie.
Ik zei nog zo dat je bij 'm moest blijven.
Samuel!
Tristan!
- Tristan. - Ik ben hier.
Ik zie niks.
Ik kan me niet bewegen.
Samuel, ik kom eraan.
Ik heb je. Het komt wel goed met je.
We gaan naar huis.
Krijg de klere, God!
Tristan ...
Tristan!
Tristan, ik ben 't.
20 maart 1915.
Beste vaderen Susannah.
Ik ben met groot verlof maar kan nog niet naar huis.
Ik schrijf grootvader Ludlow in Cornwall of ik met 'm naar zee mag.
Van onze geliefde Samuel kan ik alleen het hart terugsturen.
Alfred zal het meenemen.
Jullie weten waar hij begraven moet worden: waar hij altijd vogels ving.
Uw zoon. Tristan.
Nou ...
Hij was 'n goed mens, de beste van ons allemaal. nietwaar?.
Welterusten.
Welterusten. vader.
Alfred ...
Watje die avond gezien hebt, voordat Samuel wegging ...
- Niks zeggen. - Stil. Ik wil 't zeggen.
Samuel was degene van wie ik hield.
Tristan komt nog wel 's terug.
Daar zal je vader blij mee zijn.
Susannah zou met de trein terug gaan naar Boston.
Maarna drie dagen noordenwind waren de rails ondergesneeuwd.
De kolonelstond erop dat ze tot het voorjaar zou blijven.
Het huis was te leeg, zei hij.
Dit was nog steeds haar thuis, zei hij tegen haar.
Hij had haar moeten laten gaan.
Maar hij kon ook niet weten wat er zou gebeuren.
Zij kon er niks aan doen.
Ze was net als het water in de rots dat bevriest en het steen splijt.
Zij was netzo onschuldig als het water-
- dat de rots verbrijzelt.
Susannah ...
Je weet hoeveel ik van Samuel hield.
En je weet waarschijnlijk ook ...
Uit respect voor hem, wou ik 't hier zeggen. Je weet waarschijnlijk ...
... dat ik verliefd op je ben.
Vanaf 't eerste moment dat ik je zag. Net als in 'n boek.
Dat was even 'n vlaag van romantiek. Dat heb ik van m'n moeder.
- Je maakt 't me niet gemakkelijk. - Sorry.
Is er enige hoop dat je in de toekomst van me gaat houden?
Natuurlijk niet zoals je van Samuel hield, maar genoeg om ...
We zouden samen 'n mooi en gelukkig leven kunnen hebben.
Dat denk ik niet. Alfred.
Je klinkt niet zo zeker van je zaak. Misschien is er toch 'n kans.
Ik denk dat ik je alleen maar verdriet zou doen.
Waarom laat je mij dat zelf niet uitmaken?
Ik heb 't niet kapotgemaakt, maar ik mag 't wel repareren.
Ga jij maar 'n tukje doen.
Kolonel!
Kijk.
Ik ga naar het dorp. Als ik ...
Welkom thuis, jongen.
- Ik kon 'm niet meer redden. - Natuurlijk niet.
- Ik kon 'm niet meer redden. - Stil maar.
Hebben jullie lekker gereden vandaag?
Neem me niet kwalijk, vader.
Tristan.
Wanneer gaan jullie trouwen?
Goeiemorgen.
Verdomme. Tristan. Je gáát met 'r trouwen.
Om haar eer te redden?
Je verdient 't niet dat je leeft.
- Ik trouw met 'r als zij me wil. - Als zij je wil?
Hou je van haar?.
Of heb je haar alleen verleid om mij te pesten?
- En Samuel? - Wat is er met Samuel?
- Zeg jij 't maar. - We hielden van 'm. Hij is dood.
Dat komt jou wel heel goed uit.
Je houdt van haar, dus voor deze keer vergeef ik je.
Nog één keer en we zijn geen broers meer.
Nog één keer.
- Je kunt haar niet gelukkig maken. - Ik ga 't wel proberen.
Het zal je niet lukken.
Ik vertrek vandaag.
Ik wens jullie allebei 't beste.
Tot ziens, jongen. Veel geluk.
7 september 1915.
Lieve moeder, ik geloof dat ik mijn plaats in deze wereld gevonden heb.
Helena is in één klap een moderne stad geworden.
Het bruist hier. Je voelt de dynamiek van onze tijd.
Ik voel me heel energiek.
De kansen liggen voor het oprapen als je van aanpakken weet.
Ik sta inmiddels al bekend als eerlijk en betrouwbaar.
Een aantal zeer invloedrijke burgers van Helena zijn mijn vrienden.
Ze willen deze stad. Net als ik. opstoten in de vaart der volkeren.
Moeder. Bedankt voor uw brief. U wist wat ik zo graag wilde.
U begrijpt mijn teleurstelling en dat is een grote troost voor me.
Elke avond bid ik dat ik Tristan kan vergeven.
Ik weet dat u het begrijpt. Uw liefhebbende zoon. Alfred.
Rustig blijven.
Verdomme.